ตอน 21
ข้ามีสามีคือสมุหนายกใหญ่
รักษา
พวกเขาวางร่างหญิงชราไว้บนเสื่อฟางที่อยู่ตรงลานหลังเรือน
ยังดีที่พื้นที่เรือนของพวกเขามีขนาดใหญ่พอตัว ไม่เช่นนั้นคงไม่สามารถรักษาระยะห่างกับคนป่วยได้
“ทำเช่นไรต่อล่ะต่อทีนี้” กู้เสี่ยวซุ่นเอ่ยถาม
“ก่อนอื่นต้องล้างมือก่อน” กู้เจียวเอ่ย
พวกเขาล้างมือโดยใช้สบู่ถูจนสะอาดดี
จากน
ตอน 22
ป้อนยา
ความร้ายแรงของเรื่องนี้ทั้งสี่คนต่างรู้ดีแก่ใจ ไม่เอ่ยปากออกมา ต่างคนต่างเก็บซ่อนเอาไว้ในใจโดยไม่ต้องพูดก็รู้
กู้เจียวไม่ให้กู้เสี่ยวซุ่นมาที่นี่สักระยะ การแพร่เชื้อของโรคเรื้อนในระยะแรกแม้จะไม่ได้มีมาก แต่ก็ยังมีความเสี่ยงอยู่
กู้เจียวไม่ได้ขึ้นเขาไปเก็บเห็ด อยู่บ้านดูแล
ตอน 23
สามีภรรยา
กู้เจียวกับเซียวลิ่วหลังตื่นกันมาแต่เช้า
เซียวลิ่วหลังไปหาบน้ำจากหน้าหมู่บ้าน
กู้เจียวไปในห้องเล็กดูอาการของหญิงชราก่อน ผื่นแดงบนหน้านางจางลงไปจนแทบมองไม่เห็นแล้ว ผิวหนังที่พุพองตรงหลังมือก็หายไปพอสมควรแล้วเช่นกัน
แม้จะเรียกว่ายังห่างจากคำว่าหายดีอยู่ไกลโข แต่การแพ