บทที่ 23 สามีภรรยา

กู้เจียวกับเซียวลิ่วหลังตื่นกันมาแต่เช้า

เซียวลิ่วหลังไปหาบน้ำจากหน้าหมู่บ้าน

กู้เจียวไปในห้องเล็กดูอาการของหญิงชราก่อน ผื่นแดงบนหน้านางจางลงไปจนแทบมองไม่เห็นแล้ว ผิวหนังที่พุพองตรงหลังมือก็หายไปพอสมควรแล้วเช่นกัน

แม้จะเรียกว่ายังห่างจากคำว่าหายดีอยู่ไกลโข แต่การแพร่

บทที่ 24 รักษาได้

กู้เจียวงับฉากบังลมปิดลง ตรวจดูเซียวลิ่วหลังอยู่ในนั้น

นางแอบสังเกตเซียวลิ่วหลังตอนอยู่ที่บ้านมาแล้ว พบว่าที่จริงแล้วปัญหาหลักของเขาอยู่ที่ข้อเท้า ยามนี้ตรวจดูอย่างละเอียดอีกรอบแล้วจึงได้มั่นใจในการคาดเดาของตัวเอง

ข้อเท้าเขาเคยหักมาก่อน แต่หมอกลับวินิจฉัยไม่เจอ คิดว่าเขาแ

บทที่ 25 ยอดฝีมือ

ในขณะนั้นเอง กู้เจียวแบกตะกร้าใบเล็กเดินมาจากทางท้ายเรือน

“ไปห้องน้ำแค่นี้ไปเสียนานนัก!” เฝิงหลินพึมพำเสียงเบา

เซียวลิ่วหลังสายตาตกลงบนร่างกู้เจียว พอนางเดินมาใกล้ จึงถามนางว่า “ไม่สบายตรงไหน ให้หมอตรวจดูหน่อย”

“ไม่เป็นไร ไปกันเถอะ” กู้เจียวเอ่ย

ท่าทางเช่นนี้ของนางไม่เหมือน