บทที่ 218 ณ ที่เกิดเหตุ

“อ้าว เจ้ามาแล้วหรือ” ขณะที่กู้เจียวลุกยืนขึ้นก็เห็นเซี่ยวลิ่วหลัง นางหอบกล่องยาใบน้อยพลางเดินไปหาเขา ไม่เหลือสายตาไปมองอันจวิ้นอ๋องแม้แต่นิด

อันจวิ้นอ๋องหัวเราะเยาะให้กับตัวเอง มองดูฝ่ามือยุ่มย่ามไม่เข้าเรื่องที่ตนยื่นออกไป

เขารู้ดีอยู่แก่ใจว่านางนั้นหลบทัน

เพียงแต่ว่า

บทที่ 219 ปู่ (2)

จากนั้นเซียวลิ่วหลังจึงพบว่าเป็นเพียงแค่ความฝัน

เขาไม่ได้กลับไปที่จวน เขายังอยู่ในบ้านที่อยู่ที่ในตรอกปี้สุ่ย ข้างกายมีเสี่ยวจิ้งคงที่นอนกรนคร่อกอยู่ซ้ำยังนอนกางแข้งกางขา แถมขาข้างหนึ่งก็ยังมาพาดอยู่บนอกเขาด้วย

มิน่า เขาจึงรู้สึกอึดอัดในฝันถึงเพียงนั้น เพราะโดนเจ้าหนูนี่ใช้เท้า

บทที่ 220 ลงโทษโหวชั่ว

ท่านเหล่าโหวยังคงไม่รู้ว่าแม่นางเหยาและลูกๆ กลับมาที่เมืองหลวงแล้ว เขานึกว่าพวกนางยังอยู่ที่หมู่บ้านเวินเฉวียนซานอยู่ จึงไม่ได้ให้ใครส่งข่าวให้พวกนาง

จากนั้นเขาก็เริ่มไต่สวนลูกชายกับหลานชายทั้งสามคน “ข่าวลือในเมืองหลวงพวกนั้นมันเรื่องอะไรกันแน่”

ตอนที่ไม่ถามก็ไม่รู้ พอถามแ