บทที่ 189

.1 สมเพช (1)

มีดนั้นของอนุหลิงไม่ออมแรงแม้แต่น้อย นางเจตนาจะแทงกู้เฉิงหลินให้ถึงตายอย่างแน่แท้ แววตาโหดเหี้ยมของนางนั้นแตกต่างจากหญิงผู้อ่อนโยนราวกับคนละคน

กู้เฉิงเฟิงได้สติขึ้นมาก็ผลักนางออกในทันใด

กู้เฉิงหลินล้มลงนอนจมกองเลือด สองตาของเขาเบิกโพรงเพราะความเศร้าโศก ใบหน้าที่แนบอยู่กับ

บทที่ 189

.2 สมเพช (2)

กู้เจียวเคยเล่นงานกู้เฉิงหลินมากก่อน แน่นอนว่าย่อมรู้จักเขา

นางไม่แปลกใจเลยสักนิดที่เจ้าหนุ่มนี่ถูกคนแทง

แววตาของกู้ฉังชิงดูซับซ้อน เขารู้ดีว่ากู้เฉิงหลินกับสองพี่น้องชายหญิงคู่นั้นไม่ลงรอยกัน ทั้งยังรู้ดีว่ากู้เจียวคงไม่อยากเห็นหน้ากู้เฉิงหลินมากนัก

เพียงแต่เขาไม่มีทา

บทที่ 190

จบสิ้น

ปากแผลทั้งลึกทั้งกว้าง มิหนำซ้ำเดิมทีกริชก็ไม่สะอาดอยู่แล้ว กู้เจียวต้องทำความสะอาดบาดแผลให้สะอาด ก่อนจะเปิดผิวหนังและเนื้อออก

ภาพนั้นมันช่างติดตายากจะลืมเลือนนัก!

เพราะบาดแผลใกล้หัวใจเกินไป ไม่รู้ว่าเพราะภาพลวงตาของตัวเองหรือไม่ กู้เฉิงเฟิงจึงได้แต่รู้สึกเหมือนว่าเห็นหัวใจดวง