บทที่ 153 นับญาติ

“เจ้ามาเล่นไพ่รึ” หญิงชราถาม

ชายชรานิ่งอึ้ง

ละ...เล่นไพ่รึ

หญิงชราแทะเมล็ดแตงโมพลางเอ่ย “วันนี้ไม่เล่นไพ่กระดาษนะ จะเล่นไพ่ปายโกว เริ่มต้นที่ห้าสิบทองแดง”

ไทเฮาตรัสว่าอะไรนะ ไพ่กระดาษรึ ไพ่ปายโกวอย่างนั้นรึ

ชายชรามองไทเฮาไม่ขยับ ก่อนจะค่อยๆ ลุกขึ้นจากพื้น เขาพบว่า

บทที่ 154 อีสุกอีใส

กู้เจียวไปโรงหมอตั้งแต่เช้าตรู่

ตอนเช้ามีคนไข้มาหาสองสามคน ตอนบ่ายไม่มีงานอะไรกู้เจียวจึงพักผ่อนที่เรือนเล็กๆ ของตัวเอง

สถานที่ที่มีกำแพงกั้นกับนางคือสวนดอกไม้เล็กๆ ของสำนักบัณฑิตสตรี

ในสวนดอกไม้มีศาลารับลมอยู่หลังหนึ่ง

ยามปกติไม่มีใครไปเท่าใดนัก ยามนี้กลับมีแม่นาง

บทที่ 155 ดูแล

พอกันที คนทั้งบ้านหกคนล้มป่วยกันครึ่งบ้าน

กู้เจียวกับเซียวลิ่วหลังไม่กล้าให้หญิงชราพักอยู่ที่บ้านต่อ

เสี่ยวจิ้งคงเป็นอีสุกอีกใสก็เหมือนเป็นไข้หวัดธรรมดา แต่ถ้าหากหญิงชราเป็นอีสุกอีใสนั่นได้ถึงแก่ชีวิตแน่

“ให้นางไปพักอยู่บ้านข้างๆ สักสองสามวันดีกว่ากระมัง” กู้เจียวเอ่ยกับเซ