บทที่ 152 จี้จิ่วหนุ่ม

ราชครูจวงตำหนิรองเจิ้งจบก็กลับไปยังห้องหนังสือเพื่อปลอบพระทัยฝ่าบาท

แผนที่เขาใช้คือจะไม่ปฏิเสธว่ารองเจิ้งทำผิด แต่น้ำใสย่อมเห็นตัวปลา เห็นเรื่องลับลมคมในดีกว่ามองไม่เห็น ยิ่งไปกว่านั้นนี่ก็เป็นคดีเก่าของเมื่อหลายปีก่อนแล้ว ยามนี้รองเจิ้งไม่ได้ปรากฏพฤติกรรมเลวทรามพรรค์นั้

บทที่ 153 นับญาติ

“เจ้ามาเล่นไพ่รึ” หญิงชราถาม

ชายชรานิ่งอึ้ง

ละ...เล่นไพ่รึ

หญิงชราแทะเมล็ดแตงโมพลางเอ่ย “วันนี้ไม่เล่นไพ่กระดาษนะ จะเล่นไพ่ปายโกว เริ่มต้นที่ห้าสิบทองแดง”

ไทเฮาตรัสว่าอะไรนะ ไพ่กระดาษรึ ไพ่ปายโกวอย่างนั้นรึ

ชายชรามองไทเฮาไม่ขยับ ก่อนจะค่อยๆ ลุกขึ้นจากพื้น เขาพบว่า

บทที่ 154 อีสุกอีใส

กู้เจียวไปโรงหมอตั้งแต่เช้าตรู่

ตอนเช้ามีคนไข้มาหาสองสามคน ตอนบ่ายไม่มีงานอะไรกู้เจียวจึงพักผ่อนที่เรือนเล็กๆ ของตัวเอง

สถานที่ที่มีกำแพงกั้นกับนางคือสวนดอกไม้เล็กๆ ของสำนักบัณฑิตสตรี

ในสวนดอกไม้มีศาลารับลมอยู่หลังหนึ่ง

ยามปกติไม่มีใครไปเท่าใดนัก ยามนี้กลับมีแม่นาง