ตอน 154
ข้ามีสามีคือสมุหนายกใหญ่
บทที่ 133
หัวอกคนเป็นแม่
กู้ฉังชิงภาวนาไม่ให้เรื่องเป็นอย่างที่เขาคิด “คนที่ทำร้ายเจ้า นอกจากเขาจะชกต่อยเจ้าแล้ว ยังใช้เชือกมามัดตัวเจ้าแล้วจับขังในห้องเก็บฟืน ไม่ยอมปล่อยให้เจ้าออกมาใช่ไหม”
กู้เฉิงหลินทำหน้าตื่น “พี่ใหญ่รู้ได้อย่างไร”
กู้ฉังชิงกำหมัดแน่น พยายามข่มอารมณ์ตัวเองไว้ “คนที่เจ
ตอน 155
บทที่ 134
เลือดเย็น
กู้เฉิงเฟิงพยายามจะช่วยน้องชายอธิบาย แต่พอเห็นสีหน้าท่าทางของพี่ใหญ่แล้ว ดูเหมือนว่าเงียบไว้ก่อนน่าจะดีที่สุด
แม่นางเหยาเองก็เข้ามาไม่ได้จังหวะเสียจริง ปกติเห็นสงบเสงี่ยมดีอยู่แล้ว จู่ๆ เกิดเป็นบ้าอะไรขึ้นมาก็ไม่รู้ จนเรื่องบานปลายไปกันใหญ่
“พี่ใหญ่…” กู้เฉิงเฟิงพยายา
ตอน 156
บทที่ 135
ทำตัวน่ารัก
เหล่าฮูหยินกู้อาละวาดหนักจนเรื่องไปถึงจวนอื่นที่อยู่ละแวกใกล้เคียงกัน เรื่องที่กู้ฉังชิงลงโทษน้องชายอีกสองคนจึงแพร่สะพัดไปทั่ว
จะเว้นก็แต่ท่านโหวกู้คนเดียวที่ยังไม่รู้เรื่องนี้ ช่วงนี้เขามีเรื่องต้องให้สะสางมากมายจึงไม่ได้กลับมาที่จวนหลายวัน
“นายท่านขอรับ ฝั่งทหารเร่