บทที่ 124

พี่ชาย

เช้าวันรุ่งขึ้น นางจึงไปหาเซียวลิ่วหลัง ถามเขาว่าโรงเตี๊ยมเสียงอวิ๋นอยู่ที่ไหน

เซียวลิ่วหลังฉงนใจยิ่ง “เจ้าไปได้ยินโรงเตี๊ยมเสียงอวิ๋นมาจากไหน”

กู้เจียวเอ่ยโดยสีหน้าไม่เปลี่ยน “เมื่อวานไปตลาดซื้อของแล้วได้ยินเข้า อาหารที่โรงเตี๊ยมแห่งนั้นอร่อยมากใช่หรือไม่”

เซียวลิ่วหล

บทที่ 125

พี่ชายน้องสาว

กู้ฉังชิงกำลังบาดเจ็บอยู่ หลังจากกลับมาที่จวนก็ไม่ได้บอกให้คนอื่นรู้ เขาให้บ่าวรับใช้ไปเรียกหมอประจำจวนมาที่เรือนตัวเอง

หมอประจำจวนคุ้นชินกับเรื่องที่กู้ฉังชิงบาดเจ็บแล้ว ท่านชายใหญ่เป็นคนที่ทุ่มสุดตัวโดยไม่คิดชีวิต วันไหนไม่มีแผลกลับมาวันนั้นผิดปกติ

ทว่าหลังจากที่

บทที่ 126

พิธีปักปิ่น

อันจวิ้นอ๋องได้รับเทียบเชิญจากจวนติ้งอันโหวในคืนนั้นทันที

ตั้งแต่อันจวิ้นอ๋องสิ้นสุดชีวิตตัวประกันของแคว้นเฉินลง หลังจากกลับเมืองหลวงแล้วก็สงบเสงี่ยมมาโดยตลอด นอกจากอ่านตำราสอบขุนนางแล้วก็แทบจะไม่ไปมาหาสู่กับใครเลย

ชาวเมืองต่างรู้นิสัยของอันจวิ้นอ๋องท่านนี้ดี ยามปกติ