บทที่ 125

พี่ชายน้องสาว

กู้ฉังชิงกำลังบาดเจ็บอยู่ หลังจากกลับมาที่จวนก็ไม่ได้บอกให้คนอื่นรู้ เขาให้บ่าวรับใช้ไปเรียกหมอประจำจวนมาที่เรือนตัวเอง

หมอประจำจวนคุ้นชินกับเรื่องที่กู้ฉังชิงบาดเจ็บแล้ว ท่านชายใหญ่เป็นคนที่ทุ่มสุดตัวโดยไม่คิดชีวิต วันไหนไม่มีแผลกลับมาวันนั้นผิดปกติ

ทว่าหลังจากที่

บทที่ 126

พิธีปักปิ่น

อันจวิ้นอ๋องได้รับเทียบเชิญจากจวนติ้งอันโหวในคืนนั้นทันที

ตั้งแต่อันจวิ้นอ๋องสิ้นสุดชีวิตตัวประกันของแคว้นเฉินลง หลังจากกลับเมืองหลวงแล้วก็สงบเสงี่ยมมาโดยตลอด นอกจากอ่านตำราสอบขุนนางแล้วก็แทบจะไม่ไปมาหาสู่กับใครเลย

ชาวเมืองต่างรู้นิสัยของอันจวิ้นอ๋องท่านนี้ดี ยามปกติ

บทที่ 127

.1 ล้อมวง (1)

จวนติ้งอันโหวตั้งอยู่ห่างจากกั๋วจื่อเจียนไม่ไกลนัก ใช้เวลานิดเดียวก็ถึงแล้ว

กู้เจียวที่เพิ่งจะอาบน้ำเสร็จก็ได้ยินเสียงเคาะประตู พอเปิดมาก็ตกใจที่เห็นแม่นางเหยา

นางหัวเราะเบาๆ พลางเอ่ยถาม “คงไม่ได้รบกวนเจ้าใช่ไหม”

กู้เจียวส่ายหัว “ไม่ได้รบกวน ข้าตื่นแล้ว”

แม่นา