บทที่ 141 เป็นแม่ต้องเข้มแข็ง

พอคายออกมาแล้วอนุหลิงก็ดูเหมือนจะได้สติกลับมา นางแย้มยิ้มแหย ใช้ผ้าเช็ดหน้าปิดปากแล้วเอ่ย “ข้าแพ้เกสรดอกไม้น่ะ”

กู้ฉังชิงสีหน้าไม่เปลี่ยน “อนุแพ้เกสรดอกไม้เหตุใดไม่บอกแต่แรกเล่า ถ้าอย่างนั้นคงไม่ให้อนุไปดูแลห้องบุปผาแทนท่านย่าหรอก”

อนุหลิงอ้าปากพะงาบๆ จู่ๆ ก็ไ

บทที่ 142 รู้ความจริง

ทุกคนที่รู้จักมักคุ้นกับแม่นางเหยาต่างมั่นใจว่าแม่นางเหยาไม่มีทางทำเรื่องหยาบช้าเช่นนี้แน่นอน

แม่นางเหยามีอาการซึมเศร้าและควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้ เกิดวันใดปะทุขึ้นมา ก็เป็นไปได้ที่นางจะเสียศูนย์

แต่สภาพของแม่เหยาในตอนนี้กลับดูมีสติสัมปชัญญะและดูชัดเจนมาก ทั้งอารมณ์ก็น

บทที่ 143 จัดการนาง

พอท่านโหวกู้ได้หนังสือตอบเราเข้าเรียนมาแล้ว ก็วานหวงจงรีบนำไปให้กู้เจียว

เขากะว่าจะสร้างความประหลาดใจให้แม่นางเหยาด้วยการพานางไปที่สำนักบัณฑิตสตรีในวันที่กู้เจียวเข้าเรียนเป็นวันแรก!

หากฮูหยินเห็นความพยายามของเขาแล้ว คงเกิดเชื่อใจและรักในตัวเขามากขึ้นอย่างแน่นอน!

ต่อใ