ตอน 138
ข้ามีสามีคือสมุหนายกใหญ่
บทที่ 138 ไปจวนโหว
ทั้งสองคนจับมือกันจนมาถึงหน้าบ้านจึงได้ผละออกจากกัน
เห็นเซียวลิ่วหลังสีหน้าเว้าวอนยังไม่อยากปล่อย กู้เจียวจึงขยับไปใกล้เขาก่อนกระซิบเสียงเบา “หากอยากจับอีกละก็ คราวหน้าจะให้เจ้าจับใหม่”
“เปล่าเสียหน่อย!” เซียวลิ่วหลังเอ่ยอย่างวางมาดจริงจัง แล้วเดินเข้าลานบ้านไปด้วยมือกับเ
ตอน 139
บทที่ 139 พบ
กู้เจียวเป็นคนตรงไปตรงมามากคนหนึ่ง นางรับอะไรได้ ไม่รับอะไรไม่ได้ ทุกอย่างล้วนเปิดเผยออกมาหมด
ปมในใจตอนเด็กของนางหมดหนทางจะคลี่คลาย ดังนั้นนางยังไม่อาจใช้ชีวิตร่วมกับแม่นางเหยาอย่างสบายอกสบายใจได้ ทว่าสิ่งนี้ไม่ได้หมายความว่านางจะไม่สนใจใยดีอีกฝ่าย
นางยังคงไปมาหาสู่กับแม่นางเหย
ตอน 140
บทที่ 140 กระแทกใส่!
ยามปกติเหล่าฮูหยินกู้จะให้คนยกดอกโบตั๋นออกมาให้นางชื่นชม และมีเพียงวันที่อากาศเหน็บหนาวเกินไปเท่านั้นที่นางจะไปห้องบุปผาด้วยตัวเอง
จากเรือนซงเฮ่อไปถึงห้องบุปผาความจริงแล้วห่างกันอยู่ระยะหนึ่งทีเดียว แต่นางนั่งเกี้ยวไป ลมพัดไม่โดน ฝนตกไม่เปียก แถมยังสบายอีกด้วย
เพียงไม่น