บทที่ 120

เศรษฐีจิ้งคง

กู้เจียวปรายตามองเซียวลิ่วหลัง

จู่ๆ เขาก็รีบแก้ต่าง “ข้าเคยได้ยินเจ้าสำนักพูดถึงน่ะ”

“เจ้าสำนักของเขาเคยอยู่ในเมืองหลวงมาสิบกว่าปีน่ะ” กู้เจียวเอ่ยกับนายหน้าจาง

“อ๋อ อย่างนี้นี่เอง”

กู้เจียวเอ่ยต่อ “ว่าแต่ มีบ้านพักบริเวณนั้นให้เช่าหรือไม่”

“เอ่อ…มีขอรับ แต

บทที่ 121

ท่านโหวน้อยแห่งแคว้นเจา

ฟ้ายังไม่ทันจะสาง กู้เจียวก็ตื่นก่อนเพื่อน พออาบน้ำแต่งตัวเสร็จ สิ่งที่ทำอย่างแรกก็คือให้อาหารลูกเจี๊ยบของจิ้งคง

นางสังเกตว่าลูกเจี๊ยบเริ่มตัวโตขึ้นจนใกล้จะได้เป็นไก่แล้ว แถมยังเริ่มขันได้แล้วด้วย หากไม่มีใครตื่น พวกมันก็ไม่ขันต่อ

นางรู้มาว่ามีตลาดเล็กๆ อ

บทที่ 122

การผจญภัยของจิ้งคง

กู้เจียวไม่เคยได้ยินมาก่อนและไม่มีความสนใจใคร่รู้ด้วย แต่เซียวลิ่วหลังยังไม่ออกมา นางจำต้องรอเขาอยู่ที่เดิม และจำต้องฟังเด็กสาวพูดพล่าม เล่าเป็นชุดๆ อยู่พักใหญ่

เซียวลิ่วหลังไปที่หมิงเจียนถังของกั๋วจื่อเจียนโดยที่ไม่ต้องให้ใครนำทาง เขาคุ้นเคยกับเส้นทางดี

ท่าทา