บทที่ 137 หน้าแดง

เมื่อกู้จิ่นอวี๋นึกถึงยามที่ไท่จื่อเฟยส่งของขวัญมาให้เพราะมีจุดประสงค์อื่นแอบแฝงแล้ว นางก็รู้สึกหดหู่ขึ้นมาเล็กน้อย

“คุณหนู ไท่จื่อเฟยเชิญท่านให้เข้าเรียน ท่านจะไปหรือไม่เจ้าคะ” สาวใช้ข้างกายถามขึ้น

“ไม่รู้”

สตรีไม่ควรเผยหน้าเผยตาข้างนอกมากนัก แต่นี่ก็เป็นโอกาสที่จะสร้า

บทที่ 138 ไปจวนโหว

ทั้งสองคนจับมือกันจนมาถึงหน้าบ้านจึงได้ผละออกจากกัน

เห็นเซียวลิ่วหลังสีหน้าเว้าวอนยังไม่อยากปล่อย กู้เจียวจึงขยับไปใกล้เขาก่อนกระซิบเสียงเบา “หากอยากจับอีกละก็ คราวหน้าจะให้เจ้าจับใหม่”

“เปล่าเสียหน่อย!” เซียวลิ่วหลังเอ่ยอย่างวางมาดจริงจัง แล้วเดินเข้าลานบ้านไปด้วยมือกับเ

บทที่ 139 พบ

กู้เจียวเป็นคนตรงไปตรงมามากคนหนึ่ง นางรับอะไรได้ ไม่รับอะไรไม่ได้ ทุกอย่างล้วนเปิดเผยออกมาหมด

ปมในใจตอนเด็กของนางหมดหนทางจะคลี่คลาย ดังนั้นนางยังไม่อาจใช้ชีวิตร่วมกับแม่นางเหยาอย่างสบายอกสบายใจได้ ทว่าสิ่งนี้ไม่ได้หมายความว่านางจะไม่สนใจใยดีอีกฝ่าย

นางยังคงไปมาหาสู่กับแม่นางเหย