ตอน 104
ข้ามีสามีคือสมุหนายกใหญ่
บทที่ 99
ความจริง (1)
องครักษ์ลับของกู้เหยี่ยนหมดคำจะพูดแล้ว
ห้องเงินห้องทองก็ไม่ใช่ ต้องดีใจจนเนื้อเต้นขนาดนี้เชียว ไหนจะกลัวใครมาลากตัวออกไปอีก ขาเล็กๆ ลีบๆ อย่างนั้นน่ะรึจะไปสู้แรงใครเขาไหว!
ลืมไปแล้วหรือว่าตัวเองป่วยเป็นโรคหัวใจ
หรือว่าลืมไปว่าห้องฟืนที่จวนยังจะดูโอ่อ่ากว่าห้องชาวนาชาวไร
ตอน 105
บทที่ 99
ความจริง (2)
“ช่างเถอะ ข้าไม่ควรใจร้อนเช่นนี้ เดี๋ยวนางจะตกใจเอา” แม่นางเหยารู้สึกได้ว่ากู้เจียวบางทีอาจจะ...ยังไม่อยากยอมรับตนเท่าใดนัก
ท่านโหวกู้ถอนหายใจยาว
แต่ยังไม่ทันไร แม่นางเหยาก็เอ่ยขึ้นอีกครั้ง “หรือว่า...ข้าควรไปถามนางก่อนดี”
ท่านโหวกู้ส่ายหัวอย่างไม่หยุดหย่อน!
ทันใดนั้น
ตอน 106
บทที่ 100
เรียกร้องความสนใจ (1)
ไฉนไก่บ้านนี้ถึงร้องจิ๊บๆ เล่า ปกติต้องร้องว่ากุ๊กๆ ไม่ใช่รึ
สิ่งที่เศร้าที่สุดในโลกก็คือ แม้แต่ไก่ยังข้ามขั้นไปร้องภาษานกได้ แต่เขากลับพูดภาษาเติร์กไม่ได้...
แม่นางเหยาสังเกตเห็นว่าเรือนของกู้เจียวมีการต่อเติมใหม่ กระเบื้องหลังคาถูกเปลี่ยนใหม่ แถมยังสร้างห้องให