ตอน 103
ข้ามีสามีคือสมุหนายกใหญ่
บทที่ 98
ตอนที่ 98 พี่สาวน้องชาย
ณ ห้องที่คละคลุ้งไปด้วยกลิ่นยา แม่นางเหยานั่งเฝ้าอยู่ข้างเตียงบุตรชาย จากนั้นเอนตัวนอนลงด้วยความเหนื่อยล้า
กู้เหยี่ยนค่อยๆ ลืมตาขึ้น ใช้สายตาที่เปี่ยมไปด้วยความพิรุธสอดส่องไปที่แม่นางเหยา ก่อนจะโบกมือตรงหน้าใบหน้านางเพื่อแน่ใจว่านางหลับแล้วจริงๆ
ตามคาด แม่นางเห
ตอน 104
บทที่ 99
ความจริง (1)
องครักษ์ลับของกู้เหยี่ยนหมดคำจะพูดแล้ว
ห้องเงินห้องทองก็ไม่ใช่ ต้องดีใจจนเนื้อเต้นขนาดนี้เชียว ไหนจะกลัวใครมาลากตัวออกไปอีก ขาเล็กๆ ลีบๆ อย่างนั้นน่ะรึจะไปสู้แรงใครเขาไหว!
ลืมไปแล้วหรือว่าตัวเองป่วยเป็นโรคหัวใจ
หรือว่าลืมไปว่าห้องฟืนที่จวนยังจะดูโอ่อ่ากว่าห้องชาวนาชาวไร
ตอน 105
บทที่ 99
ความจริง (2)
“ช่างเถอะ ข้าไม่ควรใจร้อนเช่นนี้ เดี๋ยวนางจะตกใจเอา” แม่นางเหยารู้สึกได้ว่ากู้เจียวบางทีอาจจะ...ยังไม่อยากยอมรับตนเท่าใดนัก
ท่านโหวกู้ถอนหายใจยาว
แต่ยังไม่ทันไร แม่นางเหยาก็เอ่ยขึ้นอีกครั้ง “หรือว่า...ข้าควรไปถามนางก่อนดี”
ท่านโหวกู้ส่ายหัวอย่างไม่หยุดหย่อน!
ทันใดนั้น