บทที่ 105 เศรษฐี (2)

พอกางชุดออก นางพบว่าขนาดของชุดนั้นยาวเกินกว่าที่นางจะใส่ได้

นางเริ่มกำเสื้อแน่น

สาวใช้ไม่ทันระวังว่ากู้จิ่นอวี้ยืนอยู่ตรงนั้น พอเห็นเข้าก็เริ่มหน้าซีดทำตัวไม่ถูก

จะให้สาวใช้คว้าเสื้อตัวนั้นกลับมาก็ไม่ใช่เรื่อง แต่จะไม่หยิบมาเลย ก็ไม่ใช่เรื่องอีก

กู้จิ่นอวี้คลี่ยิ้มให้ พลางเอ

บทที่ 106 รักษา แผนการของเณรน้อย (3)

ทั้งสองรอเพียงไม่นาน เซียวลิ่วหลังก็เดินมาหาจากทางโรงเรียน ด้านหลังเขามีเฝิงหลินกับกู้เสี่ยวซุ่นตามมาด้วย

หมู่นี้เฝิงหลินก็มากินข้าวด้วยกันกับพวกเขาบ่อยๆ

ผู้ดูแลโจวยิ้มพลางเดินไปหา แล้วประสานมือทักทายให้ “เซียวซิ่วไฉ!”

สายตาเขาตกลงบนร่างของเซียวลิ่วหลัง

เซียว

บทที่ 107 หึงหวง (2)

“เจียวเหนียงเอ๋ย! เจียวเหนียง!” แม่นางโจวเปลี่ยนสีหน้าเย็นชาในอดีตเป็นรอยยิ้มประจบสอพลอสุดฤทธิ์ “นี่พวกเจ้ากำลังจะไปในตัวเมืองหรือ”

ระหว่างพูดคุย แม่นางโจวกับกู้ฉังไห่ได้มาหยุดอยู่ตรงหน้ากู้เจียวแล้ว

กู้ต้าซุ่นมิได้เต็มใจมานัก เขาหอบห่อผ้าเดินรั้งท้ายอยู่หลายสิบก้าว

เซียวล