ตอน 105
ข้ามีสามีคือสมุหนายกใหญ่
บทที่ 99
ความจริง (2)
“ช่างเถอะ ข้าไม่ควรใจร้อนเช่นนี้ เดี๋ยวนางจะตกใจเอา” แม่นางเหยารู้สึกได้ว่ากู้เจียวบางทีอาจจะ...ยังไม่อยากยอมรับตนเท่าใดนัก
ท่านโหวกู้ถอนหายใจยาว
แต่ยังไม่ทันไร แม่นางเหยาก็เอ่ยขึ้นอีกครั้ง “หรือว่า...ข้าควรไปถามนางก่อนดี”
ท่านโหวกู้ส่ายหัวอย่างไม่หยุดหย่อน!
ทันใดนั้น
ตอน 106
บทที่ 100
เรียกร้องความสนใจ (1)
ไฉนไก่บ้านนี้ถึงร้องจิ๊บๆ เล่า ปกติต้องร้องว่ากุ๊กๆ ไม่ใช่รึ
สิ่งที่เศร้าที่สุดในโลกก็คือ แม้แต่ไก่ยังข้ามขั้นไปร้องภาษานกได้ แต่เขากลับพูดภาษาเติร์กไม่ได้...
แม่นางเหยาสังเกตเห็นว่าเรือนของกู้เจียวมีการต่อเติมใหม่ กระเบื้องหลังคาถูกเปลี่ยนใหม่ แถมยังสร้างห้องให
ตอน 107
บทที่ 100
เรียกร้องความสนใจ (2)
ณ โรงเรียนเอกชน
ชั้นเรียนปฐมวัยเลิกเรียนแล้ว ทั้งอาจารย์และนักเรียนต่างพากันถอนหายใจโล่งอก นักเรียนตัวน้อยรีบเก็บข้าวของแล้วคว้ากระเป๋าวิ่งปรู๊ดออกจากห้องเรียนราวกับกำลังถูกสัตว์ประหลาดไล่ล่าตามหลัง
อาจารย์ยังเลิกงานไม่ได้ เพราะเสี่ยวจิ้งคงยังไม่กลับ
วันนี้เขา