บทที่ 9

บทที่9

เช้าวันรุ่งขึ้นจางโม่ลี่ก็ยังหุงหาอาหารทำความสะอาดเรือนปฏิบัติดูแลสองตายายชราดั่งเช่นทุกวัน เพียงแต่วันนี้นางมิต้องไปยังตลาดเพื่อเปิดร้านขายขนม เพราะเมื่อท่านยายทราบเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวานก็คัดค้านไม่ให้นางเดินทางไปยังตลาดเพียงลำพังบอกเพียงว่าให้หยุดพักสักวัน หลังจากอาการปวดเมื่อยข

บทที่ 10

บทที่10

เช้านี้อวี้ซูฮวาตื่นเช้ากว่าปกติ ก่อนจะสั่งสาวใช้ให้ไปทำงานบางอย่าง เมื่อวานนางนอนวาดฝันถึงแผนการที่วางไว้อย่างอารมณ์ดีทำให้นอนหลับได้อย่างสบายใจ ป่านนี้สตรีแพศยานางนั้นคงจะเสพสุขกับบุรุษกักขฬะพวกนั้นจนมีความสุขจนแทบสำลักเลยกระมัง“เห็นหรือไม่ข้ายังพอมีเมตตา ให้เจ้าได้รู้จักเสพสมร่ว

บทที่ 11

บทที่11

ยามเฉิน (7.00-8.59 น.) จ้าวหยางหลงกำลังสนทนาบางอย่างกับจางหลี่เจี้ยนทั้งยังลอบมองร่างบางเป็นระยะ หากเป็นไปได้เขาก็มิอยากจากนางให้ไกลหูไกลตาทั้งห่วงและหวง แต่ก็จำเป็นต้องไปสะสางงานที่ค้างไว้ให้เสร็จ ก่อนที่จะยกขบวนสินสอดเพื่อมาสู่ขอและตบแต่งนางเข้าเป็นนายหญิงของพรรค

หลังจากจางโม่ลี่