ตอน 8
ความลับที่ไม่เป็นความลับ
บทที่8
หลังจากได้ยินเสียงฝีก้าวออกไป จางโม่ลี่นั่งอยู่ในท่ากอดเข่าหน้าผากมนซบลงบนหัวเข่าตนหลับตาสองมือยกขึ้นมาปิดหูแน่น นางทำตามที่เขาบอกอย่างเคร่งครัดมิกล้าที่จะมองดูเหตุการณ์ด้านหลังว่าเกิดเรื่องอันใดขึ้นบ้าง ใบหน้างามยังคงซีดเผือดน้ำตาหยดแล้วหยดเล่าจนเปียกอาภรณ์บริเวณนั้น ร่างบางยังคงสั่นสะท้านด้
ตอน 9
บทที่9
เช้าวันรุ่งขึ้นจางโม่ลี่ก็ยังหุงหาอาหารทำความสะอาดเรือนปฏิบัติดูแลสองตายายชราดั่งเช่นทุกวัน เพียงแต่วันนี้นางมิต้องไปยังตลาดเพื่อเปิดร้านขายขนม เพราะเมื่อท่านยายทราบเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวานก็คัดค้านไม่ให้นางเดินทางไปยังตลาดเพียงลำพังบอกเพียงว่าให้หยุดพักสักวัน หลังจากอาการปวดเมื่อยของตาและยา
ตอน 10
บทที่10
เช้านี้อวี้ซูฮวาตื่นเช้ากว่าปกติ ก่อนจะสั่งสาวใช้ให้ไปทำงานบางอย่าง เมื่อวานนางนอนวาดฝันถึงแผนการที่วางไว้อย่างอารมณ์ดีทำให้นอนหลับได้อย่างสบายใจ ป่านนี้สตรีแพศยานางนั้นคงจะเสพสุขกับบุรุษกักขฬะพวกนั้นจนมีความสุขจนแทบสำลักเลยกระมัง“เห็นหรือไม่ข้ายังพอมีเมตตา ให้เจ้าได้รู้จักเสพสมร่วมอภิรมย์กั