บทที่ 10

บทที่10

เช้านี้อวี้ซูฮวาตื่นเช้ากว่าปกติ ก่อนจะสั่งสาวใช้ให้ไปทำงานบางอย่าง เมื่อวานนางนอนวาดฝันถึงแผนการที่วางไว้อย่างอารมณ์ดีทำให้นอนหลับได้อย่างสบายใจ ป่านนี้สตรีแพศยานางนั้นคงจะเสพสุขกับบุรุษกักขฬะพวกนั้นจนมีความสุขจนแทบสำลักเลยกระมัง“เห็นหรือไม่ข้ายังพอมีเมตตา ให้เจ้าได้รู้จักเสพสมร่ว

บทที่ 11

บทที่11

ยามเฉิน (7.00-8.59 น.) จ้าวหยางหลงกำลังสนทนาบางอย่างกับจางหลี่เจี้ยนทั้งยังลอบมองร่างบางเป็นระยะ หากเป็นไปได้เขาก็มิอยากจากนางให้ไกลหูไกลตาทั้งห่วงและหวง แต่ก็จำเป็นต้องไปสะสางงานที่ค้างไว้ให้เสร็จ ก่อนที่จะยกขบวนสินสอดเพื่อมาสู่ขอและตบแต่งนางเข้าเป็นนายหญิงของพรรค

หลังจากจางโม่ลี่

บทที่ 12

บทที่12

จ้าวหยางหลงเมื่อจัดการทุกอย่างในพรรคเสร็จเรียบร้อยเขาก็คอยไปแวะเวียนไปหานางอยู่เสมอ โดยให้ลูกพรรคนำหีบทองคำเครื่องประดับ ผ้าไหมแพรพรรณเนี้อดีอย่างละยี่สิบหีบใหญ่และข้าวของเครื่องใช้ต่างๆ ที่ใช้ในวันมงคลมามอบให้ผู้อาวุโสไว้เป็นสินเจ้าสาว จ้าวหยางหลงสั่งให้บรรดาลูกน้องนำไม้มาสร้างห้อ