บทที่12

จ้าวหยางหลงเมื่อจัดการทุกอย่างในพรรคเสร็จเรียบร้อยเขาก็คอยไปแวะเวียนไปหานางอยู่เสมอ โดยให้ลูกพรรคนำหีบทองคำเครื่องประดับ ผ้าไหมแพรพรรณเนี้อดีอย่างละยี่สิบหีบใหญ่และข้าวของเครื่องใช้ต่างๆ ที่ใช้ในวันมงคลมามอบให้ผู้อาวุโสไว้เป็นสินเจ้าสาว จ้าวหยางหลงสั่งให้บรรดาลูกน้องนำไม้มาสร้างห้องเก็บของขน

บทที่13

หกเดือนผ่านไปหลังจากกลับมาจากหมู่บ้านอวี้ฟง ณ. จวนตระกูลหลี่ภายในห้องทำงานปรากฏร่างของชายต่างวัยสองคนและหนึ่งสตรีอรชรที่ล่วงเข้าเลขสามแต่ความงามมิได้จางหาย บัดนี้กำลังปรึกษาหารือเรื่องบางอย่าง

“เป่าเอ๋อร์เจ้าแน่ใจแล้วหรือว่าจะให้แม่และพ่อไปสู่ขอนาง” เสียงสตรีวัยกลางคนเอ่ยถามลูกชายคนเดียวของน

บทที่14

ณ. พรรคมังกรทมิฬ

เมื่อขบวนเจ้าสาวมาถึงพิธีการต่างๆ ก็ถูกจัดเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว จ้าวหยางหลงเป็นผู้ยื่นมือประคองนางลงจากเกี้ยวเจ้าสาว พลางก้มหน้าพูดบางอย่างที่ทำเอาเจ้าสาวถึงกับเกร็งไปทั้งร่างด้วยไม่คิดว่าเขาจะกล่าวเช่นนี้ออกมา

“จะดีหรือเจ้าคะ” โม่ลี่เอ่ยถามด้วยความไม่แน่ใจ

“ดีสิเชื่อพี่” ห