บทที่ 6 ความวุ่นวายในการเยี่ยมบ้าน（1）

ตอนเช้าเจ็ดโมง วัจสาตื่นขึ้น รอบตัวคือที่คุ้นเคยและให้ที่ที่หวาดกลัว

วันนี้คือวันที่กลับไปเยี่ยมบ้านของฝ่ายหญิง แต่เธอไม่มีการรอคอยอะไรเลย กระทั่งไม่อย่าจะกลับบ้านเลย

เมื่อคืนเธอนอนที่เรือนหอ แต่วรพลไม่อยู่ จนถึงเธอนอนหลับแล้ว วรพลก็ไม่ได้มาเ

บทที่ 7 ความวุ่นวายในการเยี่ยมบ้าน（2）

วัจสาเข้าใจ พ่อบ้านภูษิตหวังดีต่อเธอ ใจรู้สึกอบอุ่นมากมาก ขนาดคนที่รู้จักกันได้ไม่นานเทียบกับญาติที่อยู่ด้วยกันมายี่สิบปียังไม่เป็นห่วงเธอ บอกได้คนในโลกใบนี้ไร้น้ำใจต่อกัน

“ขอบคุณพ่อบ้านภูษิตมากค่ะ แต่เดี๋ยวฉันจะต้องไปธุระข้างนอกแป๊บนึง” ”เธอเพิ่งนึ

บทที่ 8 เค้กรอยยิ้ม

วัจสาทำเหมือนเมื่อก่อน เล่นที่สถานสงเคราะกับเด็กๆถึงตอนเย็น แล้วก็เรียกคนขับรถส่งกลับไปที่วงศ์ตระกูลศรีทอง

พ่อบ้านภูษิตรู้ว่าเธอจะกลับมาตอนไหน เลยรออยู่ที่หน้าประตูแต่เช้า วรพลกลัวว่าเธออยู่วงศ์ตระกูลเดิมขุนทดจะได้รับอะไรที่ไม่เป็นธรรมและจะไม่ดีใจ เลยให้พ่อบ้านภูษิตไ