บทที่ 7 ความวุ่นวายในการเยี่ยมบ้าน（2）

วัจสาเข้าใจ พ่อบ้านภูษิตหวังดีต่อเธอ ใจรู้สึกอบอุ่นมากมาก ขนาดคนที่รู้จักกันได้ไม่นานเทียบกับญาติที่อยู่ด้วยกันมายี่สิบปียังไม่เป็นห่วงเธอ บอกได้คนในโลกใบนี้ไร้น้ำใจต่อกัน

“ขอบคุณพ่อบ้านภูษิตมากค่ะ แต่เดี๋ยวฉันจะต้องไปธุระข้างนอกแป๊บนึง” ”เธอเพิ่งนึ

บทที่ 8 เค้กรอยยิ้ม

วัจสาทำเหมือนเมื่อก่อน เล่นที่สถานสงเคราะกับเด็กๆถึงตอนเย็น แล้วก็เรียกคนขับรถส่งกลับไปที่วงศ์ตระกูลศรีทอง

พ่อบ้านภูษิตรู้ว่าเธอจะกลับมาตอนไหน เลยรออยู่ที่หน้าประตูแต่เช้า วรพลกลัวว่าเธออยู่วงศ์ตระกูลเดิมขุนทดจะได้รับอะไรที่ไม่เป็นธรรมและจะไม่ดีใจ เลยให้พ่อบ้านภูษิตไ

บทที่ 9 ด้านข้างใบหน้าเธอ

ถูกวรพลเตือนอย่างนี้ ธัชชัยก็รู้แล้วว่าจะโต้ตอบไปยังไง “เรื่องที่จะไปรักษาตัวที่อเมริกา พี่เตรียมตัวเสร็จยัง? วันหลังฉันต้องมาปรึกษากับหมอภาคินดีๆแล้ว เขาพูดซ้ำๆมาหลายรอบ แต่ทุกครั้งก็บอกว่ารอก่อน”

นี่ไง มาอีกแล้ว

รออีกหน่อย พวกเธอเพิ่งจะแต่งงานกันเอง ฉั