บทที่ 5 เมื่อไรถึงจะรักใคร่ซึ่งกันและกัน

ปฏิหาริย์ของวัจสาลนลาน หรือว่าทุกคนคิดว่าเขาเป็นผู้หญิงยังไง?แต่ เมื่อคืนนั้นก็เป็นปฏิกิริยาธรรมชาติ ถ้าวรพลไม่ทำอย่างไง เธอก็คงไม่สะท้อนกลับ

เห็นเธอลำบากใจแล้วไม่พูด ความโกรธของธัชชัยค่อยๆสงบลง “พี่ชายฉันโกรธมาก ผู้หญิงอย่างเธอ ยังกล้าอยู่วงศ์ตร

บทที่ 6 ความวุ่นวายในการเยี่ยมบ้าน（1）

ตอนเช้าเจ็ดโมง วัจสาตื่นขึ้น รอบตัวคือที่คุ้นเคยและให้ที่ที่หวาดกลัว

วันนี้คือวันที่กลับไปเยี่ยมบ้านของฝ่ายหญิง แต่เธอไม่มีการรอคอยอะไรเลย กระทั่งไม่อย่าจะกลับบ้านเลย

เมื่อคืนเธอนอนที่เรือนหอ แต่วรพลไม่อยู่ จนถึงเธอนอนหลับแล้ว วรพลก็ไม่ได้มาเ

บทที่ 7 ความวุ่นวายในการเยี่ยมบ้าน（2）

วัจสาเข้าใจ พ่อบ้านภูษิตหวังดีต่อเธอ ใจรู้สึกอบอุ่นมากมาก ขนาดคนที่รู้จักกันได้ไม่นานเทียบกับญาติที่อยู่ด้วยกันมายี่สิบปียังไม่เป็นห่วงเธอ บอกได้คนในโลกใบนี้ไร้น้ำใจต่อกัน

“ขอบคุณพ่อบ้านภูษิตมากค่ะ แต่เดี๋ยวฉันจะต้องไปธุระข้างนอกแป๊บนึง” ”เธอเพิ่งนึ