บทที่ 46 ไปร่วมงานเลี้ยง

อย่างไรก็ตามวัจสาก็พูดกับธัชชัยไปแล้ว เขาไม่ไป เธอก็ไม่มีทางอื่นแล้ว เห็นแก่หน้าของวรพล คุณน้าก็คงไม่ตำหนิอะไรเธอ

สีหน้าของธัชชัยสวมเสื้อผ้าอย่างเป็นทางการที่ยืนอยู่นั้นก็ค่อยๆ แสดงออกมายากที่จะบรรยายออกมาเป็นคำพูดได้ ธัชชัยมองวัจสาด้วยหางตาแล้วพูดว่า “เรื่องเล็

บทที่ 47 ตักอาหารให้กับเขา

เห็นวัจสาออกมาจากห้องครัว สีหน้าของธัชชัยจึงดีขึ้นมาบาง แต่ว่าเวลาที่เผชิญหน้ากับเธอ สีหน้ายังคงต้องเย็นชาอยู่ ราวกับตำหนิเธอที่ทิ้งเขาไว้อยู่ตรงนี้

“ไปไหนมา?” น้ำเสียงเย็นชาทำเอาคนตกใจกันหมด

วัจสายังไม่ทันจะได้เอ่ยปากตอบรับ ภาวิณีก็พูดแทรกขึ้นมาก่อน

บทที่ 48 สงสัยในความสามารถของฉัน

ธัชชัยพยักหน้าแล้วพูดว่า “ดีมาก ถ้าหากว่าเธอยืนยันว่าจะค้างอยู่ที่นี่ ถ้าอย่างนั้นเงินหนึ่งพันล้านนี่ฉันว่าฉันเอาไปทำธุรกิจกับคนอื่นดีกว่า”

คำพูดนั้นของเขาจบลง สีหน้าของทุกคนนั้นห้องนั้นก็เปลี่ยนเป็นสมหวังขึ้นมา

ฟันขาวสะอาดของวัจสากัดลงไปที่ริมฝีป