บทที่ 451

ตายเพราะขาดออกซิเจน 2

ในห้องปิดกั้นบนทะเล วรพลหอบมาก ถึงแม้ว่าเขาพยายามควบคุมแล้วก็ตาม

“วัจสา... วัจสา...” วรพลเรียกวัจสาด้วยลมหายใจที่แผ่วเบา

วัจสาที่ฟุบอยู่กับหัวเข่าของเขาได้ยินแล้ว เธอลุกขึ้นมาด้วยความยากลำบาก ลำบากมากเกินไป ขาดอากาศเหมือนทุกการขยับตัวของเธอต้องใช้แรงท

บทที่ 452

เจอพวกเขาแล้ว

“วัยรุ่น สักวันพวกแกจะต้องชดใช้ให้กับความบ้าคลั่งของตัวเอง!”

อำเภอพัดรักจับลูกประคำไม้ในมือเล่น หลายปีมานี้ ทุกครั้งที่นึกถึงผู้หญิงคนนั้น ใจของเขาก็ยากที่จะสงบลง มีเพียงลูกประคำนี้เท่านั้นที่พอจะช่วยบรรเทาความเจ็บปวดของในใจของเขา และทำให้ใจของเขาสงบลงได้

“ฉั

บทที่ 453

เจอพวกเขาแล้ว 2

เรือที่แล่นอยู่หยุดลง แล้วธัชชัยก็ถูกใครสักคนลากขึ้นไปบนเรือที่หรูหรา

จากความสูงของบันไคเชื่อม ตอนนี้เขาคงกำลังถูกคนลำเลียงไปเรือด้านล่าง

“ธัชชัย...”

เสียงร้องที่คุ้นเคยดังขึ้น ทำให้ธัชชัยใจกระตุกวูบ

เป็นพี่ชายของเขา วรพล

ถึงแม้ว่าเขายังถู