บทที่ 41 ผู้ชายสารเลว

วัจสาถูกตอกจนหน้าหงาย ที่จริงตามความหนาของหนังหน้าแล้ว เธอยังเทียบธัชชัยไม่ได้ แต่ก็ช่างมันเถอะ หากมาพูดจาไร้สาระกับเขาต่อไป คนที่เสียเปรียบก็คือตัวเอง

“พวกเราจะเข้ากันได้หรือไม่ก็ไม่เกี่ยวอะไรกับคุณ คุณรู้เอาไว้แค่ว่าฉันเป็นพี่สะใภ้ของคุณ หลังจากนั้นก็ช่วยเคารพฉัน

บทที่ 42 หึงหวง

“ธัชชัย คุณ... ออกไปเดี๋ยวนี้นะ!” วัจสายังคงต่อสู้ขัดขืนต่อไป

ธัชชัยสูดหายใจเข้าลึกๆ คำหนึ่ง ถูกเธอเสียดสีโดยไม่ได้ตั้งใจ ทว่ายังไม่สามารถเผด็จศึกเธอได้ ทำได้เพียงพูดเสียงต่ำว่า “วางใจเถอะ ฉันไม่ทำอย่างนั้นกับคุณหรอก ร่างกายของคุณยังไม่สะดวกใช่ไหม?”

เขาทำได้เพีย

บทที่ 43 ส่งขนมถึงหน้าประตู

ภาวินีรับขนมมา ทว่าในใจกลับเลี่ยงความกังวลใจไม่ได้ “ถ้าหากเขาปฏิเสธฉันอีกครั้ง ฉันจะทำอย่างไรดีล่ะ?”

ธัชชัยดูเป็นคนอารมณ์เย็นชา เป็นธรรมดาที่ผู้หญิงคนไหนก็ควบคุมหรือด่าเข้าได้ทั้งนั้น

วราลียื่นมือออกไป ตีมือหลังมือเธอเบาๆ “เด็กโง่ พวกเธอเป็นเจ้าบ่าวเจ้