บทที่40 ไม่สามารถพบพี่ใหญ่ได้รู้สึกไม่มีความสุข

ยังคิดถึงเรื่องของธัชชัยอยู่ ก็เหมือนกับว่าคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้กะทันหัน ตกใจมาก: ทำไมถึงคิดถึงแต่ธัชชัย? รู้อยู่แก่ใจว่าสามรของตัวเองคือวรพลธัชชัยยังไงเขาก็คือน้องชายของสามีตัวเอง หยุดคิดอะไรเหลวไหลแบบนี้ได้แล้ว!

พูดถึงวรพล ตั้งแต่วันป

บทที่ 41 ผู้ชายสารเลว

วัจสาถูกตอกจนหน้าหงาย ที่จริงตามความหนาของหนังหน้าแล้ว เธอยังเทียบธัชชัยไม่ได้ แต่ก็ช่างมันเถอะ หากมาพูดจาไร้สาระกับเขาต่อไป คนที่เสียเปรียบก็คือตัวเอง

“พวกเราจะเข้ากันได้หรือไม่ก็ไม่เกี่ยวอะไรกับคุณ คุณรู้เอาไว้แค่ว่าฉันเป็นพี่สะใภ้ของคุณ หลังจากนั้นก็ช่วยเคารพฉัน

บทที่ 42 หึงหวง

“ธัชชัย คุณ... ออกไปเดี๋ยวนี้นะ!” วัจสายังคงต่อสู้ขัดขืนต่อไป

ธัชชัยสูดหายใจเข้าลึกๆ คำหนึ่ง ถูกเธอเสียดสีโดยไม่ได้ตั้งใจ ทว่ายังไม่สามารถเผด็จศึกเธอได้ ทำได้เพียงพูดเสียงต่ำว่า “วางใจเถอะ ฉันไม่ทำอย่างนั้นกับคุณหรอก ร่างกายของคุณยังไม่สะดวกใช่ไหม?”

เขาทำได้เพีย