บทที่ 314 กินไม่ลง

ธัชชัยห่อปากของตัวเองเล็กน้อย “มันแย่ขนาดนั้นเลยจริงๆ เหรอ? งั้นฉันรอเจอกับเขา ทักทายกันซะหน่อย”

“ผมเกรงว่ามันไม่ง่ายสำหรับคุณที่จะพบเขา เพราะยังไม่รอให้คุณได้เข้าใกล้เขา คุณก็จะตายไปเสีย!”

สิ่งที่กรดลพูดมันช่างดูไร้ความปรานี ทุกประโยคเป็นคำที่แข็งกร้าวมาก แต่นั่นกล

บทที่ 315 กินไม่ลง 2

เมื่อวัจสาตื่นขึ้นมา ก็พบกับแสงแดดอบอุ่น ที่ทั้งอ่อนหนุ่มและแข็งแรง เธอชอบแสงแดดยามเช้า มันทำให้ห้องเต็มไปด้วยความอบอุ่น เธอเป็นคนที่รักในชีวิตกระตือรือร้นคนหนึ่ง

ถึงแม้ว่าจะไม่ได้มีเวลามากที่จะเพลิดเพลินกับแสงแดดยามเช้าของที่นี่ เพราะด้วยเจ้าตัวน้อยในท้องได้อายุได้สามเ

บทที่ 316 แบบนี้มันน่าพูดไหม

ได้ยินที่กนิษฐาถาม หัวใจวัจสาเต้นแรงด้วยความเจ็บปวด

ถึงแม้ว่าเธอจะไม่เชื่อว่าเขาจะทิ้งพี่ชายของเขาเพื่อที่จะไปเสาะหาดอกไม้ริมทางอย่างที่เขาว่าก็ตาม

ธัชชัยเพียงแค่รับเอาผู้เช็ดมือมาจากป้าอ้อย หลังจากเช็ดมือจนสะอาดแล้ว ก็อย่างที่วัจสาคิดเอาไว้นั่นก็คือเขาก็ห