บทที่ 313 ตัวตนของปลาใหญ่ 2

เขาไม่เข้าใจกรดลเลยจริงๆ วิลล่าในเมืองดีๆ มีไม่อยู่ ทำไมต้องเข้ามาอยู่ในสถานที่ที่น่ากลัวแบบนี้ อย่างกับเข้าป่าหนีคน

เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย เดินไปตามทางที่เต็มไปด้วยเศษกิ่งไม้ กำลังจะเคาะประตู ประตูก็เปิดขึ้นโดยมีเสียงดัง “คลิก”

โชคดีที่เขาเป็นผู้ชายที่ดุดันคน

บทที่ 314 กินไม่ลง

ธัชชัยห่อปากของตัวเองเล็กน้อย “มันแย่ขนาดนั้นเลยจริงๆ เหรอ? งั้นฉันรอเจอกับเขา ทักทายกันซะหน่อย”

“ผมเกรงว่ามันไม่ง่ายสำหรับคุณที่จะพบเขา เพราะยังไม่รอให้คุณได้เข้าใกล้เขา คุณก็จะตายไปเสีย!”

สิ่งที่กรดลพูดมันช่างดูไร้ความปรานี ทุกประโยคเป็นคำที่แข็งกร้าวมาก แต่นั่นกล

บทที่ 315 กินไม่ลง 2

เมื่อวัจสาตื่นขึ้นมา ก็พบกับแสงแดดอบอุ่น ที่ทั้งอ่อนหนุ่มและแข็งแรง เธอชอบแสงแดดยามเช้า มันทำให้ห้องเต็มไปด้วยความอบอุ่น เธอเป็นคนที่รักในชีวิตกระตือรือร้นคนหนึ่ง

ถึงแม้ว่าจะไม่ได้มีเวลามากที่จะเพลิดเพลินกับแสงแดดยามเช้าของที่นี่ เพราะด้วยเจ้าตัวน้อยในท้องได้อายุได้สามเ