บทที่ 312 ตัวตนของปลาใหญ่

กนิษฐาเงียบไปสักพัก ก็ถอนหายใจยาวๆ มันมีความหมายอะไรบางอย่างอยู่ข้างใน ซึ่งวัจสาได้ยินที่เธอพูดจึงเข้าใจ

“วัจสา บอกตามตรงนะ จริงๆ แล้วฉันอยากจะฆ่าเธอ เธอกล้าดียังไงมานอนกับผู้ชายของฉัน แต่เธอก็เป็นภรรยาของวรพล ถ้าไม่ใช่เพราะเหตุผลนี้ เธอได้ตายไปนานแล้ว!”

วัจส

บทที่ 313 ตัวตนของปลาใหญ่ 2

เขาไม่เข้าใจกรดลเลยจริงๆ วิลล่าในเมืองดีๆ มีไม่อยู่ ทำไมต้องเข้ามาอยู่ในสถานที่ที่น่ากลัวแบบนี้ อย่างกับเข้าป่าหนีคน

เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย เดินไปตามทางที่เต็มไปด้วยเศษกิ่งไม้ กำลังจะเคาะประตู ประตูก็เปิดขึ้นโดยมีเสียงดัง “คลิก”

โชคดีที่เขาเป็นผู้ชายที่ดุดันคน

บทที่ 314 กินไม่ลง

ธัชชัยห่อปากของตัวเองเล็กน้อย “มันแย่ขนาดนั้นเลยจริงๆ เหรอ? งั้นฉันรอเจอกับเขา ทักทายกันซะหน่อย”

“ผมเกรงว่ามันไม่ง่ายสำหรับคุณที่จะพบเขา เพราะยังไม่รอให้คุณได้เข้าใกล้เขา คุณก็จะตายไปเสีย!”

สิ่งที่กรดลพูดมันช่างดูไร้ความปรานี ทุกประโยคเป็นคำที่แข็งกร้าวมาก แต่นั่นกล