บทที่ 229

ของขวัญนี่ไม่ได้จะให้คุณสักหน่อย 2

พอลงรถได้ วัจสาก็ใช้มือลูบหน้าท้องของตัวเอง “ลูกจ๋า วันนี้ลูกทำตัวดีๆ หน่อยนะ อย่าไปอาเจียนต่อหน้าคุณลุงเขาอีก เพราะนั่นจะไม่ใช่แค่แม่นะที่จะรู้สึกไม่ดี ไหนจะคุณลุงของลูก พ่อของลูกหรือคนเยอะแยะมากมายในบ้านตระกูลศรีทองเขาก็จะรู้สึกแย่ไปด้วย เข้าใจมั้ย

บทที่ 230

ให้โอกาสผมอีกสักครั้ง

วัจสายิ้มออกมา คิ้วขมวดเป็นปม “ฮ่าๆๆ วรพล ชอบมั้ย? ” แต่แล้วเธอก็หัวเราะแห้งกับตัวเองอย่างอึดอัด “ดูเหมือนว่ามันจะดูเด็กเกินไปหน่อย ขอโทษนะ วรพล ฉันแค่คิดว่าคุณจะชอบก็เลยซื้อมาให้หน่ะ”

“ไม่ๆๆๆ ไม่เด็กเลย ฉันชอบมาก จริงๆนะ ของคุณเธอนะสา ขอบคุณสำหรับของขวัญ”

บทที่ 231

ให้โอกาสผมอีกสักครั้ง 2

ความบริสุทธิ์อ่อนโยนของเธอสามารถชดเชยด้านที่เขาขาดไปได้ เบื้องลึกของจิตใจเขา แน่นอนว่าจะต้องถูกดึงดูดด้วยความบริสุทธิ์อ่อนโยนของเธอ

กลับกันกับกนิษฐา เธอไม่มีทางที่จะคิดให้ของขวัญที่เป็นตุ๊กตาล้มลุกนั่นได้เลย มันดูโง่และเป็นเด็กมาก คนที่อายุยี่สิบกว่า แล้ว