บทที่ 228 ของขวัญนี่ไม่ได้จะให้คุณสักหน่อย

ตระกูลศรีทอง ก็รีบไปบอกธัชชัยว่าวัจสาที่เขาทิ้งไว้ท่ามกลางสายฝนนั่น ปยุตได้มารับเอาไปแล้ว หัวใจของเขาสับสนกระสับกระส่าย หน้าบึ้งลงเล็กน้อย

แต่โชคดีที่วันต่อมาวัจสาก็เป็นเด็กดีไปเรียนได้ตามปกติ เขาหล่ะไม่อยากจะนึกถึงครั้งที่แล้วเลยที่เขาต้องถ่อไปถึง

บทที่ 229 ของขวัญนี่ไม่ได้จะให้คุณสักหน่อย 2

พอลงรถได้ วัจสาก็ใช้มือลูบหน้าท้องของตัวเอง “ลูกจ๋า วันนี้ลูกทำตัวดีๆ หน่อยนะ อย่าไปอาเจียนต่อหน้าคุณลุงเขาอีก เพราะนั่นจะไม่ใช่แค่แม่นะที่จะรู้สึกไม่ดี ไหนจะคุณลุงของลูก พ่อของลูกหรือคนเยอะแยะมากมายในบ้านตระกูลศรีทองเขาก็จะรู้สึกแย่ไปด้วย เข้าใจมั้ยลู

บทที่ 230 ให้โอกาสผมอีกสักครั้ง

วัจสายิ้มออกมา คิ้วขมวดเป็นปม “ฮ่าๆๆ วรพล ชอบมั้ย? ” แต่แล้วเธอก็หัวเราะแห้งกับตัวเองอย่างอึดอัด “ดูเหมือนว่ามันจะดูเด็กเกินไปหน่อย ขอโทษนะ วรพล ฉันแค่คิดว่าคุณจะชอบก็เลยซื้อมาให้หน่ะ”

“ไม่ๆๆๆ ไม่เด็กเลย ฉันชอบมาก จริงๆนะ ของคุณเธอนะสา ขอบคุณสำหรับของขวัญ” วร