บทที่ 230 ให้โอกาสผมอีกสักครั้ง

วัจสายิ้มออกมา คิ้วขมวดเป็นปม “ฮ่าๆๆ วรพล ชอบมั้ย? ” แต่แล้วเธอก็หัวเราะแห้งกับตัวเองอย่างอึดอัด “ดูเหมือนว่ามันจะดูเด็กเกินไปหน่อย ขอโทษนะ วรพล ฉันแค่คิดว่าคุณจะชอบก็เลยซื้อมาให้หน่ะ”

“ไม่ๆๆๆ ไม่เด็กเลย ฉันชอบมาก จริงๆนะ ของคุณเธอนะสา ขอบคุณสำหรับของขวัญ” วร

บทที่ 231 ให้โอกาสผมอีกสักครั้ง 2

ความบริสุทธิ์อ่อนโยนของเธอสามารถชดเชยด้านที่เขาขาดไปได้ เบื้องลึกของจิตใจเขา แน่นอนว่าจะต้องถูกดึงดูดด้วยความบริสุทธิ์อ่อนโยนของเธอ

กลับกันกับกนิษฐา เธอไม่มีทางที่จะคิดให้ของขวัญที่เป็นตุ๊กตาล้มลุกนั่นได้เลย มันดูโง่และเป็นเด็กมาก คนที่อายุยี่สิบกว่า แล้วยั

บทที่ 232 อย่าไปสงสารเขาเลย

ประโยคที่มีกระแสแห่งความเศร้าโศกนั่นทำให้หัวใจของวัจสาสั่นไหว เขาหมายความว่ายังไงกันแน่นะ? แต่วัจสาไม่อยากที่จะเดามันแล้ว เขาจะเขาจะเจ็บปวดด้วยมั้ย? หรือหากว่าเขาต้องเจ็บปวด แล้วจะมาทำร้ายเธอเพื่ออะไร?

มันจะไม่เป็นการทำร้ายตัวเองหรอ? เธอไม่รู้จริงว่า “เราก็เจ็บด้