บทที่ 138 ค่อยๆ กินเธอทีละคำ

กนิษฐามองผู้ชายที่อยู่ด้านบนด้วยความรู้สึกล้ำลึก ทุกคำพูดและการกระทำของเขาดึงดูดเธอ อยากจะกลายร่างเป็นนางพญาแล้วจับเขากินไปทั้งตัว ให้เขากลายเป็นของเธอคนเดียว

แต่ว่าตอนนี้ยังไม่ถึงเวลา

“ธัชชัย นายนี่ช่างยั่วยวนจริงๆ นายรู้ไหม? ฉันอยากจะกินนายทั้งเป็น!” กน

บทที่ 139 เจอตัวคุณชายเอง อึ้งไปเลยใช่ไหม

โรงอาหารในตอนกลางวันคนเยอะมาก

วัจสานั่งคิดเรื่อยเปื่อยอยู่ตรงนั้น จนกระทั่งแวววัยเข้ามาเรียก “คิดอะไรอยู่? วันนี้เหม่อทั้งวันแล้ว” ฉันหยิบของออกจากถาดอาหาร

“นี่ ดูสิฉันซื้ออะไรมา? ไก่นิวออลีนที่เธอชอบไง แล้วยังมีสลัดผลไม้ที่ต่อคิวโหดแสนโหดอีก

บทที่ 140 สับผู้หญิงคนนี้ซะ

“กนิษฐา นี่เธอคิดมากไปรึเปล่า? วัจสาเธอเป็นพี่สะใภ้คุณชายนะ… พวกเขาจะมีอะไรกันได้ยังไง?” บุรีตอบอย่างติดตลก เพื่อที่จะลดความอยากฆ่าของเธอ

แม้บุรีที่ไม่ค่อยได้ใส่ใจอะไร ยังสัมผัสได้ถึงความโมโหของกนิษฐา รู้ได้ว่าเธอโกรธขนาดไหน เขาได้แต่ช่วยพูดให้ความสัมพันธ์ระหว่า