บทที่ 139 เจอตัวคุณชายเอง อึ้งไปเลยใช่ไหม

โรงอาหารในตอนกลางวันคนเยอะมาก

วัจสานั่งคิดเรื่อยเปื่อยอยู่ตรงนั้น จนกระทั่งแวววัยเข้ามาเรียก “คิดอะไรอยู่? วันนี้เหม่อทั้งวันแล้ว” ฉันหยิบของออกจากถาดอาหาร

“นี่ ดูสิฉันซื้ออะไรมา? ไก่นิวออลีนที่เธอชอบไง แล้วยังมีสลัดผลไม้ที่ต่อคิวโหดแสนโหดอีก

บทที่ 140 สับผู้หญิงคนนี้ซะ

“กนิษฐา นี่เธอคิดมากไปรึเปล่า? วัจสาเธอเป็นพี่สะใภ้คุณชายนะ… พวกเขาจะมีอะไรกันได้ยังไง?” บุรีตอบอย่างติดตลก เพื่อที่จะลดความอยากฆ่าของเธอ

แม้บุรีที่ไม่ค่อยได้ใส่ใจอะไร ยังสัมผัสได้ถึงความโมโหของกนิษฐา รู้ได้ว่าเธอโกรธขนาดไหน เขาได้แต่ช่วยพูดให้ความสัมพันธ์ระหว่า

บทที่ 141 ไปอยู่บ้านคุณ

ดังนั้นความโกรธและความเจ็บปวดในใจของเขา ทำเหมือนวรพลเป็นดั่งสิ่งล้ำค่าที่ค่อยๆอุ้มกลับเตียง “พี่ อย่ากังวลไป ไม่ใช่ว่าพี่ไม่รู้ว่าแฟนของพี่เล่ห์กลเยอะ เธอต้องล้อพี่เล่นแน่ๆ”

เขาจ้องเข้าไปในตาของวรพล “ถ้าหากตอนนี้ไม่สบายใจ งั้นผมจะรีบพาเธอมาให้พี่ตรวจทั้งตัวเลย แต่อย