บทที่ 43 อยู่กับความเสียใจ

หนิงหรานจากไปแล้วยี่สิบห้าวัน เว่ยถิงนั่งอยู่ในห้องนอนของพวกเขา ทำยังไงก็นอนไม่หลับเสียที

นี่คือคืนที่ยี่สิบห้าที่เขานอนไม่หลับ

ภายในห้องไม่ได้เปิดไฟ มีเพียงแสงจันทร์ที่ทำให้ห้องสว่างขึ้นมาบ้าง

กรอบรูปอันเก่าที่หนิงหรานเคยทำแตก หลังจากที่เธอจากไปแล้ว

บทที่ 44 หรานหราน

หลังจากหนิงหรานจากไปแล้วสองปี ในที่สุดเว่ยถิงก็เริ่มมีสติ ไม่เอาแต่ดื่มเหล้าเมามายอีกต่อไป แต่มักจะออกไปท่องเที่ยวเสมอ

ไม่ว่าเขาจะไปท่องเที่ยวที่ไหน ก็จะต้องพกตุ๊กตาดินเคลือบรูปคนตัวเล็กตัวหนึ่งไปด้วยเสมอ

หนิงหรานเคยมอบให้เขาคู่หนึ่ง ตุ๊กตาทั้งสองสูงไม่ถึงสิบเซนติเ

บทที่ 45 หาเธอเจอแล้ว!

ตามแผนเดิมเว่ยถิงต้องออกจากอิตาลีพรุ่งนี้เพื่อไปยังฝรั่งเศส แต่ตอนนี้เขาเจอแผ่นหลังหนึ่งที่เหมือนกับหนิงหราน ทำให้เขาไม่สนกำหนดการที่วางไว้แล้ว

เขาจะอยู่ที่นี่เพื่อตามหาเธอ สองปีที่แล้วเขาดำน้ำหาหนิงหรานตั้งกี่วันกี่คืน จากนั้นก็ตามหาตามหมู่บ้านประมงรอบๆแต่ก็ไม่เพบเ