บทที่ 44 หรานหราน

หลังจากหนิงหรานจากไปแล้วสองปี ในที่สุดเว่ยถิงก็เริ่มมีสติ ไม่เอาแต่ดื่มเหล้าเมามายอีกต่อไป แต่มักจะออกไปท่องเที่ยวเสมอ

ไม่ว่าเขาจะไปท่องเที่ยวที่ไหน ก็จะต้องพกตุ๊กตาดินเคลือบรูปคนตัวเล็กตัวหนึ่งไปด้วยเสมอ

หนิงหรานเคยมอบให้เขาคู่หนึ่ง ตุ๊กตาทั้งสองสูงไม่ถึงสิบเซนติเ

บทที่ 45 หาเธอเจอแล้ว!

ตามแผนเดิมเว่ยถิงต้องออกจากอิตาลีพรุ่งนี้เพื่อไปยังฝรั่งเศส แต่ตอนนี้เขาเจอแผ่นหลังหนึ่งที่เหมือนกับหนิงหราน ทำให้เขาไม่สนกำหนดการที่วางไว้แล้ว

เขาจะอยู่ที่นี่เพื่อตามหาเธอ สองปีที่แล้วเขาดำน้ำหาหนิงหรานตั้งกี่วันกี่คืน จากนั้นก็ตามหาตามหมู่บ้านประมงรอบๆแต่ก็ไม่เพบเ

บทที่ 46 คุณพ่อ

“ปล่อยนะ! คนเลว” หนิงหรานที่ถูกปิดปากพยายามดิ้นรนเอ่ยออกมาอู้อี้

คนเลว อยู่ๆมาจูบเธอได้ยังไงกัน มีสิทธิ์อะไรมาจูบเธอ! เธอยังถูกเขาทำร้ายไม่พอรึไง

เว่ยถิงไม่อยากปล่อยแต่ได้ยินเสียงหนิงหรานที่กำลังโกรธ เขาจึงบังคับตัวเองให้ปล่อยเธอ

หนิงหรานตวัดสายตามองเขาอย่างเกล