ตอน 37
ลมหายใจสุดท้ายยังรักเธอ
บทที่ 37 ลักพาตัว
วันนั้นเว่ยถิงทรมานหนิงหรานทั้งคืน ทั้งกายและใจของเธออ่อนเพลียอย่างมากจึงทำให้เธอหลับสนิท
รุ่งเช้าของวันต่อมาเมื่อเธอตื่นขึ้นก็พบว่าตัวกำลังอยู่บนรถ
หนิงหรานถามคนขับรถอย่างงุนงง “เราจะไปไหนกันเหรอ”
“นายหญิง เรากำลังจะไปทะเลครับ คุณกับนายท่านต้องไปงานเลี้ยงบนเ
ตอน 38
บทที่ 38 หวาดกลัว
เว่ยถิงรู้สึกกลัวขึ้นมาทันที ถ้าไม่ใช่เฉียวเห้าหยาน ก็ไม่รู้แล้วว่าตอนนี้หนิงหรานจะเป็นยังไงบ้าง
เว่ยถิงร้อนใจอย่างมาก รีบสั่งให้คนออกตามหาหนิงหรานทันที
เฉียวเห้าหยานเองก็ออกตามหาเช่นเดียวกัน หลังจากวางโทรศัพท์เขาก็หยิบเสื้อผ้าแล้วเตรียมตัวออกเดินทางตามหาหนิงหรานทั
ตอน 39
บทที่ 39ดอกป๊อปปี้
หนิงหรานยกยิ้มเย็น “ถ้าเว่ยถิงรู้ว่าเธอลักพาตัวฉันมา เธอคิดว่าเขาจะยังรักผู้หญิงจิตใจต่ำทรามแบบนี้หรือไง”
“ฮ่าฮ่า” แนร์ฉิงฉิงเงยหน้าหัวเราะร่าพร้อมปรายตามองหนิงหรานหัวจรดเท้า “หนิงหรานหน๋อหนิงหราน เธอก็ยังคงใสซื่ออยู่ดีสินะ”
ได้ยินดังนั้นใจของหนิงหรานก็กระตุกทันที