ตอน 35
ลมหายใจสุดท้ายยังรักเธอ
บทที่ 35 พวกเธอกำลังทำอะไร
ทั้งสองไม่รู้ตัวเลยว่าทุกการเคลื่อนไหวของพวกเขานั้นตกอยู่ในสายตาของแนร์ฉิงฉิงทั้งหมด
เฉียวเห้าหยานรู้สึกเจ็บเล็กๆ เขาดีใจที่รู้ว่าหนิงหรานมีความสุขดี แต่ลึกๆกลับรู้สึกเศร้าไม่น้อย “ช่วงนี้เธอไม่เข้าบริษัทบ้างเหรอ ฉันไปหาเกือบทุกวัน แต่ไม่เจอเธอเลย”
“อ๋อ ช่
ตอน 36
บทที่ 36 อับอายขายหน้า
เว่ยถิงมองเธออย่างรำคาญ ตะคอกเสียงแข็ง “ไสหัวไป!”
แนร์ฉิงฉิงยืนหน้าชามือไม้อ่อน
เธอไม่คิดเลยว่าเว่ยถิงจะตะคอกใส่เธอขนาดนี้
เธอมองแผ่นหลังของเว่ยถิงกับหนิงหรานที่เดินจากไป เล็บจิกเข้าไปในมือที่กำแน่นจนเลือดสีแดงไหลออกมา สุดท้ายแล้วเว่ยถิงก็ยังรักหนิงหรานอ
ตอน 37
บทที่ 37 ลักพาตัว
วันนั้นเว่ยถิงทรมานหนิงหรานทั้งคืน ทั้งกายและใจของเธออ่อนเพลียอย่างมากจึงทำให้เธอหลับสนิท
รุ่งเช้าของวันต่อมาเมื่อเธอตื่นขึ้นก็พบว่าตัวกำลังอยู่บนรถ
หนิงหรานถามคนขับรถอย่างงุนงง “เราจะไปไหนกันเหรอ”
“นายหญิง เรากำลังจะไปทะเลครับ คุณกับนายท่านต้องไปงานเลี้ยงบนเ