บทที่ 33 คุก

หลังจากวันนั้นเว่ยถิงก็ไม่กลับมาอีก

หนิงหรานถูกขังไว้ในคฤหาสน์ อยากไปสูดอากาศบริสุทธิ์์ก็ไปไม่ได้

นี่ต่างจากคุกตรงไหนกัน?

เธอคิดถึงพ่อกับแม่ที่ไม่ได้เจอมานาน จึงให้คนรับใช้ออกรถ แต่คนรับใช้กลับบอกว่าต้องขออนุญาตเว่ยถิงก่อน

หนิงหรานโกรธจัด ต่อสายหาเว่ยถิงทัน

บทที่ 34 งานเลี้ยง

เว่ยถิงมองเธออย่างโกรธจัด ใบหน้าที่ดื้อรั้นของเธอเหมือนกับเปลวไฟ ที่ทำให้อารมณ์ของเขาพร้อมจะระเบิดได้ง่ายๆ

ใบหน้าเล็กของเธอที่เคยเอิบอิ่มและงดงามน่าทะนุถนอม บัดนี้กลับซูบผอมและดูเศร้าซึม เว่ยถิงรู้สึกว่าอกของเขากำลังเจ็บ

แต่พอคิดได้ว่าเธอหักหลังเขา เขาก็ใจแข็งอีกค

บทที่ 35 พวกเธอกำลังทำอะไร

ทั้งสองไม่รู้ตัวเลยว่าทุกการเคลื่อนไหวของพวกเขานั้นตกอยู่ในสายตาของแนร์ฉิงฉิงทั้งหมด

เฉียวเห้าหยานรู้สึกเจ็บเล็กๆ เขาดีใจที่รู้ว่าหนิงหรานมีความสุขดี แต่ลึกๆกลับรู้สึกเศร้าไม่น้อย “ช่วงนี้เธอไม่เข้าบริษัทบ้างเหรอ ฉันไปหาเกือบทุกวัน แต่ไม่เจอเธอเลย”

“อ๋อ ช่