ตอน 32
ลมหายใจสุดท้ายยังรักเธอ
ขอโทษเธอ
เว่ยถิงเหลือบมองหนิงหราน ก่อนตอบแนร์ฉิงฉิง “เย็นๆฉันจะไป”
แนร์ฉิงฉิงยิ้มอย่างดีใจ “ดีค่ะ งั้นฉันไปก่อนนะคะ”
ทันใดนั้นเธอก็ทำทีเหมือนเพิ่งรู้ตัวว่าเอ่ยเรื่องนี้ในขณะที่หนิงหรานก็อยู่ตรงนี้ด้วย “อา หรานหราน เธออย่าโกรธเลยนะ ฉันแค่ แค่…”
เธอทำทีเหมือนจะร้องไห้
ตอน 33
คุก
หลังจากวันนั้นเว่ยถิงก็ไม่กลับมาอีก
หนิงหรานถูกขังไว้ในคฤหาสน์ อยากไปสูดอากาศบริสุทธิ์์ก็ไปไม่ได้
นี่ต่างจากคุกตรงไหนกัน?
เธอคิดถึงพ่อกับแม่ที่ไม่ได้เจอมานาน จึงให้คนรับใช้ออกรถ แต่คนรับใช้กลับบอกว่าต้องขออนุญาตเว่ยถิงก่อน
หนิงหรานโกรธจัด ต่อสายหาเว่ยถิงท
ตอน 34
งานเลี้ยง
เว่ยถิงมองเธออย่างโกรธจัด ใบหน้าที่ดื้อรั้นของเธอเหมือนกับเปลวไฟ ที่ทำให้อารมณ์ของเขาพร้อมจะระเบิดได้ง่ายๆ
ใบหน้าเล็กของเธอที่เคยเอิบอิ่มและงดงามน่าทะนุถนอม บัดนี้กลับซูบผอมและดูเศร้าซึม เว่ยถิงรู้สึกว่าอกของเขากำลังเจ็บ
แต่พอคิดได้ว่าเธอหักหลังเขา เขาก็ใจแข็งอี