บทที่ 24 ทั้งรักทั้งเกลียด

“คุณชายเว่ยอย่าล้อเล่นสิ ผมจะไปรู้ได้ไงว่าภรรยาของคุณอยู่ที่ไหน” เฉียวเห้าหยานตอบยิ้มๆ

เว่ยถิงที่เห็นการปฏิเสธนั้นก็รู้ทันทีว่าอีกฝ่ายต้องรู้แน่นอน มือคว้าเข้าที่ปกเสื้อของเฉียวเห้าหยาน ใบหน้าเกรี้ยวกราดไปด้วยโทสะ “นายรู้ว่าเธออยู่ไหน นายพาเธอไปซ่อนไว้ใช่ไหม พูด

บทที่ 25ได้พบกัน

หลังจากหนิงหรานหายไปได้สิบสามวันเว่ยถิงก็หาเธอเจอ

สัปดาห์ที่ผ่านมาเฉียวเห้าหยานเดินทางไปจังหวัดเหลียงโจวถึงสามครั้ง เขาจึงค้นหาตามเส้นทางดังกล่าวจนเจอ

หลังจากที่ได้รับโทรศัพท์จากผู้ช่วย เขาก็รีบซื้อตั๋วเครื่องบินกลางดึกไปจังหวัดเหลียงโจว จากนั้นขับรถต่ออีกห้าชั่วโมง

บทที่ 26 ทะเลาะ

เธอมาที่หลงอานก็เพื่อหนีเว่ยถิง ตอนนี้จะให้กลับไปกับอีกฝ่ายได้ยังไง

“ทำไม หนิงหรานเธอเป็นคนทำผิด ไม่ใช่ฉัน” สิบวันมานี้ทุกๆวันเขาได้พักผ่อนแค่สี่ชั่วโมง พอเห็นท่าทีแบบนี้ของหนิงหราน อารมณ์ของเขาก็ขุ่นมัวขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้

ตัวของหนิงหรานสั่นระริก จนถึงตอนนี้เว่ยถิง