บทที่ 25ได้พบกัน

หลังจากหนิงหรานหายไปได้สิบสามวันเว่ยถิงก็หาเธอเจอ

สัปดาห์ที่ผ่านมาเฉียวเห้าหยานเดินทางไปจังหวัดเหลียงโจวถึงสามครั้ง เขาจึงค้นหาตามเส้นทางดังกล่าวจนเจอ

หลังจากที่ได้รับโทรศัพท์จากผู้ช่วย เขาก็รีบซื้อตั๋วเครื่องบินกลางดึกไปจังหวัดเหลียงโจว จากนั้นขับรถต่ออีกห้าชั่วโมง

บทที่ 26 ทะเลาะ

เธอมาที่หลงอานก็เพื่อหนีเว่ยถิง ตอนนี้จะให้กลับไปกับอีกฝ่ายได้ยังไง

“ทำไม หนิงหรานเธอเป็นคนทำผิด ไม่ใช่ฉัน” สิบวันมานี้ทุกๆวันเขาได้พักผ่อนแค่สี่ชั่วโมง พอเห็นท่าทีแบบนี้ของหนิงหราน อารมณ์ของเขาก็ขุ่นมัวขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้

ตัวของหนิงหรานสั่นระริก จนถึงตอนนี้เว่ยถิง

บทที่ 27 บีบบังคับ

หนิงหรานกำมือแน่น เธออยากจะอธิบายอีกครั้งว่าระหว่างเธอกับเฉียวเห้าหยานนั้นไม่มีอะไรเลย แต่เธอจะพิสูจน์เรื่องนี้ได้ยังไงกันล่ะ

เฉียวเห้าหยานขอร้องไม่ให้เธอพูดเรื่องนี้ เพราะมันจะส่งผลต่อการสืบทอดอำนาจของตระกูลของตน เธอก็ไม่อาจผิดวาจากับผู้มีพระคุณได้…

แล้วความทรมาน