ตอน 23
ลมหายใจสุดท้ายยังรักเธอ
บทที่ 23 โอบกอด
ที่หนิงหรานต้องไปที่ภาคตะวันตก ก็เพราะต้องหลบการตามหาของเว่ยถิง มีเพียงวิธีต่อรถโดยสารทีละสถานีเท่านั้น เฉียวเห้าหยานทนเห็นหนิงหรานลำบากไม่ได้ จึงหารถคันอื่นเพื่อที่จะไปส่งเธอด้วยตัวเอง
เธอไม่ยอมหรอก แบบนี้มันเป็นการรบกวนอีกฝ่ายมากเกินไป “พี่มีงานอีกตั้งเยอะให้ไปจัดการนะ ฉ
ตอน 24
บทที่ 24 ทั้งรักทั้งเกลียด
“คุณชายเว่ยอย่าล้อเล่นสิ ผมจะไปรู้ได้ไงว่าภรรยาของคุณอยู่ที่ไหน” เฉียวเห้าหยานตอบยิ้มๆ
เว่ยถิงที่เห็นการปฏิเสธนั้นก็รู้ทันทีว่าอีกฝ่ายต้องรู้แน่นอน มือคว้าเข้าที่ปกเสื้อของเฉียวเห้าหยาน ใบหน้าเกรี้ยวกราดไปด้วยโทสะ “นายรู้ว่าเธออยู่ไหน นายพาเธอไปซ่อนไว้ใช่ไหม พูด
ตอน 25
บทที่ 25ได้พบกัน
หลังจากหนิงหรานหายไปได้สิบสามวันเว่ยถิงก็หาเธอเจอ
สัปดาห์ที่ผ่านมาเฉียวเห้าหยานเดินทางไปจังหวัดเหลียงโจวถึงสามครั้ง เขาจึงค้นหาตามเส้นทางดังกล่าวจนเจอ
หลังจากที่ได้รับโทรศัพท์จากผู้ช่วย เขาก็รีบซื้อตั๋วเครื่องบินกลางดึกไปจังหวัดเหลียงโจว จากนั้นขับรถต่ออีกห้าชั่วโมง