บทที่ 50 ดูท่าทางไม่ค่อยดี

“ข้ารู้ว่าทำไมท่านหญิงถึงขอร้องท่านขอรับ เลดี้”

“…ข้าก็รู้ค่ะ”

เปโตรนิยาถอนหายใจในใจและฝากฝังกับพ่อบ้าน “คงไม่มีใครชอบใจที่ข้าเข้าออกที่นี่ได้ตามใจ เพราะฉะนั้นคงต้องฝากคุณพ่อบ้านด้วยนะคะ”

“วางใจได้เลยขอรับ เลดี้ ข้าจะไม่ทำให้ท่านต้องวุ่นวาย”

“ข้าก็เชื่อเช่นนั้นค่ะ ได้ยินว่

บทที่ 51 อย่าไป

นางกำนัลจำนวนหนึ่งยืนรวมตัวกันอยู่ที่ต้นเสียงอย่างที่คิด แต่ก็มีจำนวนไม่มาก เพียงสามสี่คนเท่านั้น อาจด้วยเกรงว่าจะเป็นที่ผิดสังเกต ทั้งหมดเป็นนางกำนัลระดับสูงที่คอยรับใช้จักรพรรดิอย่างใกล้ชิด

แพทริเซียเดินเข้าไปหาพวกนางด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เมื่อเหล่านางกำนัลเห็นผู้มาใหม่ก็พากันตกใจก

บทที่ 52 ดูราวกับคนวิปลาส

ความจริงแล้วนี่เป็น…อาการชักที่เกิดขึ้นบ่อยครั้ง

ตั้งแต่ใช้คำว่า ‘บ่อยครั้ง’ มาขยายคำว่าอาการชักลูซิโอก็คิดแล้วว่าตนเป็นโรคทางจิต แน่นอนว่าสาเหตุของโรคไม่ได้เกิดจากตัวเขา ไม่สิ บางทีอาจจะเป็นตัวเขาเองจริงๆ ก็ได้

อาการชักเช่นนี้เกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไรไม่แน่ใจ หากลองคำนวนคร่าว