บทที่ 11

สามคนพร้อมหน้า

ถ้าจะมีสิ่งที่แพทริเซียมองว่าดีนับตั้งแต่วันที่นางได้เป็นจักรพรรดินีก็คงจะเป็นการเข้าออกหอสมุดหลวงได้โดยอิสระ สามีก็ไม่สนใจ ดัชเชสเอเฟรนีก็ช่วยงานฝ่ายในอยู่ แม้แพทริเซียจะไม่ได้ว่างมาก แต่ก็ไม่ถึงกับยุ่งจนกระดิกตัวไปไหนไม่ได้

วันนี้อากาศแจ่มใส แพทริเซียจึงออกไปนอกตำหนักจักร

บทที่ 12

ถ้ายังมียางอายอยู่บ้าง

“ฝ่าบาท พระองค์ทรงดำรงตำแหน่งจักรพรรดินีมาเป็นเวลาพอสมควรแล้ว น่าจะได้เวลาจัดงานเลี้ยงน้ำชาสักครั้งแล้วนะเพคะ”

“อ้อ งานเลี้ยงน้ำชา”

แพทริเซียพยักหน้าให้กับคำพูดของราฟาเอลาราวกับลืมไปเสียสนิท แม้การที่จักรพรรดินีซึ่งเป็นผู้ปกครองฝ่ายในคนใหม่เรียกขุนนางที่เป็นอิสตรีมา

บทที่ 13

ข้าไม่น่าส่งเจ้ามาที่นี่เลย

เปโตรนิยาจดจ้องมาที่โรสมอนด์ด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ซึ่งพบเห็นได้ยาก แพทริเซียรู้สึกประหลาดใจกับสีหน้าที่ไม่คุ้นเคยของพี่สาว

“ไม่มีใครในที่นี้อยากทราบเรื่องส่วนตัวของท่านกับฝ่าบาทหรอกกระมัง”

“ก็เห็นทุกท่านดูสงสัยกันมิใช่หรือคะ”

โรสมอนด์ยิ้มเหยียดและตอบออกมา แต่เปโตร