บทที่ 12

สายฝนที่กระหน่ำเทลงมาอย่างหนักหน่วงไม่ได้ทำให้ความร้อนรุ่มในใจของคิมหันต์ลดลงเลยแม้แต่น้อย ชายหนุ่มเหยียบคันเร่งรถสปอร์ตคันหรูฝ่าสายฝนกลับมายังเพนต์เฮาส์ด้วยความหงุดหงิด หลังจากที่เขาต้องออกไปประชุมด่วนกับลูกค้าในช่วงเย็น เขาตั้งใจจะกลับมาจัดการกับ 'เด็กดื้อ' ที่เพิ่งถูกเขาลงโทษบนโต๊ะทำงาน

บทที่ 13

สายฝนเบื้องนอกยังคงโปรยปรายลงมาอย่างหนักหน่วง เสียงฟ้าร้องครืนครางราวกับจะตอกย้ำความปั่นป่วนในใจของรินลดา ร่างบางที่ยังคงสวมเสื้อแจ็กเก็ตตัวใหญ่ของคิมหันต์ทับเสื้อผ้าที่เปียกชื้นของตัวเองถูกกึ่งจูงกึ่งลากเข้ามาในลิฟต์ส่วนตัวที่มุ่งตรงสู่เพนต์เฮาส์หรู บรรยากาศภายในห้องโดยสารสี่เหลี่ยมนี้เงี

บทที่ 14

ประโยคที่หลุดออกมาจากปากของพริมาทำเอารินลดาที่กำลังร้องไห้สะอึกไปชั่วขณะ เธอเบิกตากลมโตที่ชุ่มไปด้วยน้ำตามองหน้าเพื่อนสนิทอย่างไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง แม้แต่คิมหันต์ที่เตรียมพร้อมจะรับมือกับพายุอารมณ์ของหลานสาวยังต้องเลิกคิ้วขึ้นสูงด้วยความประหลาดใจ

"กะ... แกหมายความว่าไงนะพริม" รินลดาถามเ