บทที่9

<p>กันยามาส</p><p> นั่นเหมือนคำสั่งกลายๆ ไพพรรณได้แต่รับคำ แล้วเมื่ออกมาด้านหน้า นางก็ได้เห็นลูกสาวคนเดียวกำลังเปิดประตูกรายโฉมลงมาจากรถยนต์สปอร์ตด้วยมาดนางพญาแล้วทำราวกับว่าที่นี่คือบ้านของหล่อนเอง ไพพรรณเร่งฝีเท้าลงบันไดไปหา แล้วเอ็ดไปก่อน “นี่แกทำบ้าอะไรเพ็ญ...แกรู้ตัวบ้างหรือเปล

บทที่10

<p>กันยามาส</p><p> “แล้วเพ็ญก็อาจจะไปเล่นละคร มีคนชวนอยู่”</p><p> “ก็ดีนะ...”</p><p> เหมือนชนกกล่าวเสริม หล่อนไม่เห็นเพ็ญพรรณีมีความสลักสำคัญมากนัก นอกจากเด็กในบ้านคนหนึ่ง กับความก้าวหน้าของชีวิต ที่หล่อนมองเห็นจากภายนอกบนเนื้อตัวของเพ็ญพรรณีก็บอกอยู่เหมือนกันว

บทที่11

<p>กันยามาส</p><p> เมื่อคืนนี้หล่อนได้นอนเต็มตา เช้านี้จึงตื่นขึ้นมาพร้อมด้วยความรู้สึกแช่มชื่นเบิกบาน และเมื่อลงมาข้างล่างหล่อนก็เจอนายธวัชอยู่ในห้องอาหารแล้ว เหมือนชนกเดินเข้าไปหา...แล้วหล่อนก็กล่าวทักทายด้วยเสียงนุ่มนวลเป็นปกติ</p><p> “หลับดีไหม”</p><p> “ดีค่ะ