ตอน 10
บ่วงเสน่หา
บทที่10
<p>กันยามาส</p><p> “แล้วเพ็ญก็อาจจะไปเล่นละคร มีคนชวนอยู่”</p><p> “ก็ดีนะ...”</p><p> เหมือนชนกกล่าวเสริม หล่อนไม่เห็นเพ็ญพรรณีมีความสลักสำคัญมากนัก นอกจากเด็กในบ้านคนหนึ่ง กับความก้าวหน้าของชีวิต ที่หล่อนมองเห็นจากภายนอกบนเนื้อตัวของเพ็ญพรรณีก็บอกอยู่เหมือนกันว
ตอน 11
บทที่11
<p>กันยามาส</p><p> เมื่อคืนนี้หล่อนได้นอนเต็มตา เช้านี้จึงตื่นขึ้นมาพร้อมด้วยความรู้สึกแช่มชื่นเบิกบาน และเมื่อลงมาข้างล่างหล่อนก็เจอนายธวัชอยู่ในห้องอาหารแล้ว เหมือนชนกเดินเข้าไปหา...แล้วหล่อนก็กล่าวทักทายด้วยเสียงนุ่มนวลเป็นปกติ</p><p> “หลับดีไหม”</p><p> “ดีค่ะ
ตอน 12
บทที่12
<p>กันยามาส</p><p> นายธวัชตาค้าง ลูกสาวเขาเข้าใจผิดไปเลยเถิดแล้ว</p><p> “นัยก็หลานของแม่เขา”</p><p> “ทางไหนล่ะคะ ...เขาเป็นญาติทางไหน ก็ไม่เคยแน่ชัด แล้วแม่ก็ทำดีกับเขา...แม่ไว้ใจเขามากด้วยนะคะ”</p><p> “พ่อก็ไว้ใจเขา”</p><p> นายธวัชบอกด้วยเสียงห