ตอน 4
บ่วงเสน่หา
บทที่4
กันยามาส
“คุณนัย” หล่อนทิ้งตัวคุกเข่าตามมา เขายกแขนออกมากันเอาไว้ไม่ยอมให้หล่อนได้ถึงตัวเขา ทำให้พิมลแขปล่อยโฮออกมาอย่างยอมอับอาย “ทำไมทำกับแขอย่างนี้ล่ะคะ คุณนัย”
“มันเป็นเรื่องอดีตแล้วนะ”
“ไม่...” หล่อนส่ายหน้าน้ำตาไหลอาบแก้ม “แขรักคุณนะคะ รักคุณคนเดีย
ตอน 5
บทที่5
กันยามาส
โถงกว้างชั้นบนมีชุดเก้าอี้ทำด้วยหวายลายละเอียดตั้งอยู่พร้อมกับโต๊ะเตี้ยมีกระจกแผ่นหนาใสวางเอาไว้ข้างบน....แจกันดอกไม้ปักด้วยกุหลาบสีชมพูงามสะพรั่ง...เหมือนชนกเกือบจะไม่ได้ใส่ใจกับสิ่งเหล่านี้ หล่อนนั่งลงบนเบาะที่หุ้มด้วยผ้าฝ้ายสีสดใสพิมพ์ลวดลายดอกไม้อ่อนหวาน หยิบเอาหมอนสี
ตอน 6
บทที่6
<p>กันยามาส</p><p><br></p><p><br></p><p> เหมือนชนกได้ยินเสียงหัวเราะระรื่นของวิสาขาก่อนจะเห็นตัว ได้ยินเสียงเครื่องดนตรีและเสียงร้องเพลง หล่อนก้าวเข้าไปในห้องนั้น ภาพที่หล่อนได้เห็นก็คือวิสาขานั่งอยู่บนตักผู้ชายคนหนึ่ง และกำลังสนุกสนานกับการร้องเพลง...ภาพนั้นซึมซับเข้าไปถึงเนื้อหัวใจข้