บทที่ 5

บทที่5

กันยามาส

โถงกว้างชั้นบนมีชุดเก้าอี้ทำด้วยหวายลายละเอียดตั้งอยู่พร้อมกับโต๊ะเตี้ยมีกระจกแผ่นหนาใสวางเอาไว้ข้างบน....แจกันดอกไม้ปักด้วยกุหลาบสีชมพูงามสะพรั่ง...เหมือนชนกเกือบจะไม่ได้ใส่ใจกับสิ่งเหล่านี้ หล่อนนั่งลงบนเบาะที่หุ้มด้วยผ้าฝ้ายสีสดใสพิมพ์ลวดลายดอกไม้อ่อนหวาน หยิบ

บทที่ 6

บทที่6

<p>กันยามาส</p><p><br></p><p><br></p><p> เหมือนชนกได้ยินเสียงหัวเราะระรื่นของวิสาขาก่อนจะเห็นตัว ได้ยินเสียงเครื่องดนตรีและเสียงร้องเพลง หล่อนก้าวเข้าไปในห้องนั้น ภาพที่หล่อนได้เห็นก็คือวิสาขานั่งอยู่บนตักผู้ชายคนหนึ่ง และกำลังสนุกสนานกับการร้องเพลง...ภาพนั้นซึมซับเข้าไปถึงเนื

บทที่ 7

บทที่7

<p>กันยามาส</p><p> “บุหรี่ไหม”</p><p> ลัคนัยหยิบออกมามวนหนึ่งจากกล่องหนังนั่น แล้วก็ยื่นหน้าไปจ่อปลายบุหรี่กับไฟแช็คที่วิสาขาจุด...ภาพนั้นยังอยู่ในรัศมีสายตาที่มองเห็น เหมือนชนกมองอย่างระแวงหล่อนไม่รู้แน่ชัดในความเป็นญาติ...วิสาขาบอกว่าเขาเป็นญาติมาจากบ้านนอก...ญาต